Systemy z rur PVC, PE i PP są całkowicie odporne na działania chemiczne czynników zewnętrznych występujących w naturalnych warunkach gruntowych, dlatego też nie ma potrzeby stosowania zabezpieczeń antykorozyjnych. Odznaczają się także wysoką odpornością na substancje chemiczne, występujące w sieciach wodociągowych oraz systemach kanalizacyjnych dla ścieków bytowo - gospodarczych, deszczowych, miejskich niektórych przemysłowych, przy wartościach wskaĽników zanieczyszczeń dopuszczalnych w ściekach wprowadzonych do urządzeń kanalizacyjnych stanowiących własność państwa. Polietylen, ze względu na swoją nie polarną strukturę posiada znakomitą odporność chemiczną i zapewnia bezpieczną eksploatację przewodów gazowych z PE w obecności kondensatów gazu, organicznych środków nawaniających i środków wzbogacających gaz. Przy projektowaniu systemów z tworzyw sztucznych do transportu ścieków przemysłowych, chemikaliów i mediów o specyficznych właściwościach i o zróż-nicowanych temperaturach należy uwzględnić dane dotyczące odporności chemicznej.
Szczególną uwagę należy zwrócić w przypadkach, gdzie ścieki mogą zawierać w wysokich stężeniach takie substancje jak:

	Oleje: oleje roślinne, zwierzęce i mineralne jak: benzyna, krezole, terpentyna, olej silikonowy.
	Rozpuszczalniki organiczne: aceton i inne ketony, alkohol, estry, aldehyd octowy, benzen, dwusiarczek węgla, czterochlorek węgla, chloroform, dwuchloroetylen, trójchloroetylen, etery.
	Halogeny: fluor, chlor, brom, jodyna.
	Kwasy: kwas octowy lodowaty, kwas chlorosulfonowy, kwas krezylitowy, kwas podchlorawy, kwas azotowy, kwas fosforowy, kwas siarkowy. Nie wolno stosować tworzyw sztucznych do przesyłania mediów zawierających substancje chemiczne (o określonym stężeniu i temperaturze) wobec których tworzywo wykazuje odporność niezadowalającą lub w określonych wypadkach ograniczoną. Szerszych informacji udzieli Państwu konsultant techniczny firmy Pipelife Polska.

Ogólnie można stwierdzić, że rury z tworzyw sztucznych charakteryzuje wysoka odporność na abrazję, znacznie wyższa niż większości materiałów tradycyjnych. Jest to szczególnie istotne przy transporcie różnego rodzaju ścieków i mieszanin zawierających piasek, żwir, szlakę itp., w instalacjach transportu hydraulicznego zakładów przeróbki kruszyw, rud, oraz transportu mieszanki betonowej, odpadów, materiałów z bagrowania i innych. Rysunek obok ilustruje wyniki badań ścieralności, przeprowadzonych metodą TH Darmstadt. W badaniach tych medium stanowiła mieszanina wody z piaskiem i żwirem (ø<30mm), o zawartości kruszywa 46% objętościowych.
Rury z polipropylenu PP-b wykazują najwyższą odporność na abrazję.

Średnia abrazja rur z różnych materiałów

Rury z tworzyw sztucznych (PVC, PP-b, PE) zachowują swą jednorodność i trwałość materiału w zmiennych warunkach atmosferycznych. Nie zachodzi w nich proces wchłaniania wody, nie następuje też zjawisko rozwarstwienia materiału.
Niekorzystny wpływ na trwałość i procesy starzenia tworzyw sztucznych posiada promieniowanie UV przy współdziałaniu tlenu i innych utleniaczy. Z tego względu rury z tworzyw sztucznych nie powinny być zbyt długo przechowywane na wolnym powietrzu bez zabezpieczenia przed promieniowaniem słonecznym. Doświadczenia wskazują, że oddziaływanie promieniowania słonecznego nie ma istotnego wpływu na właściwości rurociągów wykonanych z PVC i PP, natomiast odnotowany jest jego wpływ na przewody wykonane z PE.
Szczególną uwagę należy zwrócić na rury PE do gazu, gdzie ze względu na niekorzystny wpływ promieniowania UV ustala się, że okres od daty produkcji do dnia zakopania w gruncie nie powinien przekraczać jednego roku. Maksymalny poziom radiacji skumulowanego promieniowania UV na rurociągi PE nie powinien przekroczyć 3,5 GJ/m².

PVC i PE są tworzywami obojętnymi fizjologicznie. Dopuszczenie rur z PVC i PE do przesyłania wody pitnej i środków spożywczych jest regulowane normami. Rury z PVC i PE mają atesty Państwowego Zakładu Higieny.