Przydomowe Oczyszczalnie Ścieków to kompletny zestaw do oczyszczania ścieków bytowo-gospodarczych pochodzących z gospodarstw indywidualnych. Działa ona na zasadzie drenażu rozsączającego, ze wstępnym oczyszczaniem ścieków w osadniku gnilnym. System składa się z osadnika gnilnego, studzienki rozdzielającej i regulującej dopływ ścieków do drenażu, rur rozdzielczych, rur rozsączających i przewodów wentylacyjnych zakończonych wywiewkami oraz geowłókniny.

Materiał Polietylen PE Pojemność 2 m3dla 4-5 osób (RLN) 3 m3 dla 5-7 osób (RLN) Sprzedaż Kompletne zestawy lub rozdzielnie

	Oczyszczalnie wykonane są z praktycznie niezniszczalnych materiałów takich jak polietylen.
	Doskonały sposób na oczyszczanie ścieków dla domków jednorodzinnych.
	Są bardzo proste do zainstalowania - wystarczy połączyć ze sobą otrzymane elementy.
	Nie wymagają żadnych form zewnętrznej energii zasilającej.
	Są praktycznie bezobsługowe. Praktycznie ponosi się jedynie koszty opróżniania osadnika z częstością raz w roku.
	Możliwość większego zagłębienia osadnika oraz studzienki rozdzielczej. Przy głębszym posadowieniu należy zastosować w kominach inspekcyjnych rury przedłużające PP.

	Każdy komin inspekcyjny zamykany jest pokrywą zabezpieczoną, przed przypadkowym otwarciem przykręcanymi do korpusu śrubami.
	Otwory wylotowe w studzience rozdzielczej wyposażone są w zastawki umożliwiające odpowiednie kierowanie strumienia ścieków do przewodów rozdzielczych i nitek drenażu.
	Możliwość zastosowania oczyszczalni w różnych warunkach topograficznych oraz gruntowo-wodnych.
	Mała powierzchnia pod budowę oczyszczalni ścieków.
	Dla uzyskania wysokiego stopnia redukcji zanieczyszczeń nie zachodzi potrzeba dodawania do ścieków biopreparatów. Dla dobrze pracującego i właściwie wentylowanego osadnika efekty te wydają się niewspółmierne do kosztów i obsługi (konieczność systematycznego dawkowania).
	Niwelują niekorzystny wpływ dużych wahań natężenia dopływu, dzięki podziałowi osadnika na dwie lub trzy komory.
	Na wylocie z osadnika nie ma potrzeby stosowania dodatkowych filtrów wspomagających oczyszczanie ścieków. Nie ponosi się tym samym dodatkowych kosztów eksploatacji oraz uciążliwego ich czyszczenia.
	Spełniają wszystkie wymogi przepisów ochrony środowiska jest najtańsza w wykonaniu i eksploatacji.
	Wysoki stopień redukcji zanieczyszczeń jest to rozwiązanie tanie, nie zużywające energii, proste w obsłudze i niezawodne w eksploatacji.

Istotę drenażu rozsączającego stanowi układ podziemnych ciągów drenarskich wprowadzający wstępnie oczyszczone ścieki do gruntu w celu dalszego ich biologicznego oczyszczenia, bez rolniczego wykorzystania i bez odprowadzania oczyszczonych ścieków do wód powierzchniowych. W systemie takim występuje pełny cykl oczyszczania ścieków tzn. oczyszczanie mechaniczne i biologiczne. Oczyszczanie mechaniczne ścieków następuje w osadniku gnilnym. Zachodzi tu podstawowy proces sedymentacji zawiesin łatwo opadających oraz biochemiczny rozkład zanieczyszczeń organicznych.




Po przejściu przez osadnik gnilny ścieki doprowadzane są do gruntu, gdzie w czasie przesączania przez warstwę złoża następuje dalsze ich oczyszczanie biologiczne. Oczyszczanie ścieków w gruncie zachodzi w wyniku przebiegu współzależnych procesów filtracji, adsorpcji i utleniania zawartych w ściekach zanieczyszczeń. Zasadniczym czynnikiem, który powoduje oczyszczanie ścieków jest sorpcja biologiczna, którą stanowi zespół organizmów tworzących wokół ziaren gruntu tzw. błonę biologiczną. Żyjące w glebie organizmy, takie jak bakterie czy grzyby redukują w procesach życiowych substancje organiczne zawarte w ściekach. Mineralizacja substancji organicznej odbywa się pod wpływem bakterii aerobowych i powietrza znajdującego się w glebie. Głównym Ľródłem powietrza w gruncie jest powietrze atmosferyczne, które przenika do gruntu drogą dyfuzji oraz poprzez system wentylacyjny rurociągów rozsączających.

Czas zatrzymania ścieków w osadniku wynosi około 3 dób. Osadnik jest skutecznie wentylowany poprzez pion kanalizacyjny wyprowadzony ponad dach domu.

Przepływ gazów w ciągu wentylacyjnym odbywa się w kierunku przeciwnym do przepływu ścieków poprzez otwór wlotowy do osadnika, umieszczony 110 mm powyżej otworu wylotowego. Osadnik wykonany jest z materiału odpornego na agresywne ścieki, jak i korozyjne działanie gruntu. Jego konstrukcja jest wytrzymała na obciążenia od parcia gruntu. Wysoką stabilność konstrukcji gwarantuje specjalne wyprofilowanie w części spodniej. Osadnik jest przystosowany do podłączenia z budynkiem rurą kanalizacyjną Ø110 mm. Po przeciwnej stronie zbiornika (110 mm poniżej otworu wlotowego) znajduje się otwór wylotowy do studzienki rozdzielczej, stanowiącej początek układu drenażu rozsączającego.

Zadaniem studzienki jest równomierne rozprowadzenie oczyszczanych ścieków do wszystkich ciągów drenarskich. Pozwala ona również na okresową kontrolę działania systemu. Studzienka ta jest odlewem wykonanym z PE, jej średnica wynosi 600 mm, a całkowita wysokość wraz z kominem 1050 mm. Wyposażona jest w szczelną pokrywę włazową o średnicy 400 mm zabezpieczoną śrubami. Otwór wlotowy o Ø110 mm znajduje się na wysokości 0,30 m od podstawy. Otwory wylotowe o Ø110 mm do połączenia z nitkami drenażu - na wysokości 0,13 m od podstawy. Kominy inspekcyjne zarówno w osadniku, jak i w studzience rozdzielczej w razie potrzeby można przedłużyć odcinkami rur strukturalnych PP o średnicy 400 mm.
Wszystkie otwory wyposażone są w uszczelki. W otworach wylotowych studzienki montuje się od zewnątrz zastawki regulacyjne umożliwiające odpowiednie kierowanie strumienia ścieków do poszczególnych ciągów drenarskich.

Przewody rozdzielcze mocuje się w otworach wylotowych studzienki. Służą one do połączenia studzienki rozdzielczej z rurami rozsączającymi.

Przewody rozsączające połączone są z przewodami rozdzielczymi za pomocą łuków. Stanowią je dwa (dla oczyszczalni 2m³) lub trzy (dla oczyszczalni 3m³) ciągi drenarskie z rur perforowanych o długości 15 m każdy, z perforacją Ø8 mm co 450 mm. Rury rozsączające zakończone są pionowo wyprowadzonym przewodem wentylacyjnym połączonym z drenażem elastycznym łukiem. Końcówka przewodu wentylacyjnego powinna być wyprowadzona około 0,5 m ponad powierzchnię terenu i zakończona dostarczaną w komplecie wywiewką. Zapewnia ona prawidłowe przewietrzanie systemu, jak i samej warstwy filtracyjnej.

Do budowy systemu szczególnie przydatne są tereny dobrze nasłonecznione, otwarte powierzchnie płaskie lub tereny o niewielkich spadkach nie przekraczających 8%. Do budowy drenażu rozsączającego przydatne są tereny, na których poniżej przewidywanego poziomu założenia rurociągów drenażu występuje warstwa przepuszczalnego gruntu o miąższości minimalnej 1,2 m do 1,5 m oraz maksymalny poziom wody gruntowej znajduje się na głębokości co najmniej 1,5 m poniżej poziomu dna rurociągów rozsączających.

Czynności montażowe oczyszczalni.

1. Instalacja osadnika gnilnego.

Posadowić osadnik gnilny w wykopie na głębokości nie większej niż 2,20 m licząc od dna do poziomu terenu, na podsypce piaskowej 10-15 cm.

Następnie dokładnie go wypoziomować wzdłuż osi podłużnej, tak aby różnica pomiędzy osią wlotu do osadnika i wylotu wynosiła 110 mm.

Wypełnić komory osadnika wodą do 2/3 jego całkowitej pojemności.

W razie potrzeby (wylot przykanalika na głębokości powyżej 0,4 m) przedłużyć kominy inspekcyjne odpowiednio przyciętymi odcinkami rur PP o średnicy DN 400 mm.
W tym celu najpierw należy odciąć górną część komina osadnika wzdłuż wgłębienia znajdującego się ok. 10 cm od jego wierzchu dodatkowo opisanego "Cutt of line". Z odciętej części komina zdjąć uszczelkę.

Na rurę przedłużającą założyć na przeciwległych końcach uszczelki o średnicy 400 mm (przed ostatnim karbem), następnie umieścić ją w kominie inspekcyjnym (głębokość wsunięcia rury do komina wynosi ok. 170 mm), po czym na górę nałożyć pokrywę i dokręcić dwiema śrubami oczkowymi (do wykonania przedłużenia 1 komina inspekcyjnego należy zamówić 1 uszczelkę oraz odcinek rury PP o średnicy DN 400 mm).

2. Podłączenie do budynku.

Połączenie osadnika z budynkiem wykonuje się za pomocą rury kanalizacyjnej o średnicy 110 mm (dodatkowo zamówionej). Spadek powinien wynosić 1,5%-2,5%, a w przypadku większej odległości od budynku lub rzadziej używanej instalacji 3%-4%.

3. Instalacja studzienki rozdzielczej.

Posadowić studzienkę na dobrze zagęszczonej podsypce, uniemożliwiającej osiadanie na głębokości uwarunkowanej rzędną wylotu z osadnika, połączyć osadnik ze studzienką rurą kanalizacyjną PVC o średnicy 110 mm (dodatkowo zamówioną).

4. Montaż rur rozdzielczych.

Na przewód rozdzielczy nałożyć uszczelkę, a następnie do jego środka wsunąć zastawki regulacyjne (znajdujące się w komplecie wewnątrz studzienki).

W otworach wylotowych od zewnątrz studzienki zamontować przewody rozdzielcze.

Następnie stopniowo równomiernie zasypywać przestrzeń pomiędzy ścianą wykopu, a studzienką warstwami ubijanego gruntu.

5. Wykop pod złoże filtracyjne.

Wykonać wykopy o szerokości od 0,5 m do 0,9 m (wg projektu w zależności od przepuszczalności gruntu) pod przewody drenażu rozsączającego, starannie je wyrównać i wypełnić min. 10-15 cm warstwą tłucznia o granulacji 12-24/16-32 mm.

6. Montaż rur rozsączających.

Ułożyć przewody rozsączające perforacją w dół, ze spadkiem ok. 0,5% (w gruntach o mniejszej przepuszczalności) - 1% w gruntach o dobrej przepuszczalności i połączyć je z przewodami rozdzielczymi za pomocą łuków elastycznych. Głębokość ułożenia przewodów powinna wynosić od 0,5 m do 0,9 m, w zależności od przemarzania gruntu. Należy jednocześnie pamiętać, o zachowaniu min. 1,5 m od dna rur rozsączających do poziomu wody gruntowej.

7. Montaż rur wentylacyjnych.

Następnie do przewodów rozsączających podłączyć wyprowadzone pionowo rury wentylacyjne, używając do tego celu łuku i zakończyć je wywiewką wentylacyjną, min. 0,5 m ponad powierzchnią terenu.

8. Kontrola połączeń systemu.

Należy napełnić system wodą, aż do momentu wystąpienia wypływu ze studzienki rozdzielczej, sprawdzając szczelność połączeń.
Ustalić optymalny rozdział strugi na przewody rozdzielcze i rozsączające za pomocą regulowanych zastawek na wylocie studzienki rozdzielczej.

9. Wykonanie złoża rozsączającego.

Zasypywać przewody drenażowe obsypką żwirową o granulacji 12-24/16-32 mm, pozbawioną zawartości węglanu wapnia, z przykryciem ponad wierzch rury min. 5 cm.
Jeżeli w podłożu występują grunty bardzo dobrze przepuszczalne (np. żwiry lub spękane skały), to pod warstwą drenażową należy wykonać specjalną warstwę wspomagającą z piasku o miąższości 0,7-0,8 m, w gruntach słabo przepuszczalnych (piaski pyliste i gliniaste) o miąższości 0,7 m.

10. Przykrycie złoża geowłókniną.

Wykonać wykopy o szerokości od 0,5 m do 0,9 m (wg projektu w zależności od przepuszczalności gruntu) pod przewody drenażu rozsączającego, starannie je wyrównać i wypełnić min. 10-15 cm warstwą tłucznia o granulacji 12-24/16-32 mm.

11. Eksploatacja systemu.

Rozwinąć na wyrównanej obsypce żwirowej geowłókninę (będącą w komplecie w studzience), a następnie stopniowo zasypywać wykop gruntem rodzimym.

Broszura techniczna 1.4 MB 18.09.07 Pobierz* Katalog techniczny 2.3 MB 24.11.03 Pobierz*

* Aby pobrać pliki na dysk lokalny należy kliknąć na wybrany plik prawym
klawiszem myszy i wybrać opcję "Zapisz cel jako..."

Zobacz więcej